۱. دروغ آدم‌ها را تخریب می‌کند؛ دروغ باعث می‌شود مخاطب اعتمادش را به گوینده از دست بدهد. نه فقط گوینده. دم دستی ترین و سرراست‌ترین اثرش این است که وقتی دروغ می‌شنوی اعتمادت را به تمام ِ آدم‌ها به عنوان موجوداتی که می‌توانند دروغ بگویند و به زبان، به عنوان رسانه‌ای که می‌تواند حقیقت را دست‌کاری کند، از دست می‌دهی.

۲. حقیقت هم دست کمی از دروغ ندارد! کلیشه‌ای ترین جمله‌ی ممکن این است که بگوییم حقیقت تلخ است و تلخی آزار دهنده. حقیقت اما فقط تلخ نیست. بی‌رحم است. بی‌ملاحظه است. لا ابالی است. رعایت ِ حال ِ مخاطب را نمی‌کند. اگر قرار باشد همیشه به یک نفر راست بگویی، باید او را نبینی. باید برایت مهم نباشد حرف‌هایی که می‌زنی چه بر سر ِ او خواهند آورد. باید چشم را ببندی و دهان را بگشایی…

۱+۲. همین که با هم حرف بزنیم کافیست تا یکدیگر را نابود کنیم.

دسته: بی‌خوابی
می توانید بازتاب های این نوشته را از طریق RSS 2.0 دنبال کنید.
شما بفرمایید!