«همیشه حق ِ تقدم با آمبولانسی است که آژیر می‌کشد.»
هیچ‌کس در هیچ‌جای دنیا با این قانون مشکلی ندارد و همه‌ی آدم‌هایی که در سلامت ِ روانی به سر می‌برند، نه تنها به آن عمل می‌کنند که از عمل به آن احساس خوبی خواهند داشت. این قانون اما در هیچ مذهبی نیامده. احتمالاً می‌گویید دلیلش این است که در زمان هیچ یک از پیامبران آمبولانس وجود نداشته است! قبول! بگذارید یک جور دیگر به مسأله نگاه کنیم: فرض کنید بیمار ِ درون آمبولانس مورد بحث، از نظر ِ تمام ِ مذاهب، یک محکوم به اعدام است. حال به نظر شما حق ِ تقدم با شماست یا آمبولانس؟
اخلاق ِ اومانیستی یعنی همین.

 

می توانید بازتاب های این نوشته را از طریق RSS 2.0 دنبال کنید.
شما بفرمایید!