۰۹
اردیبهشت
۹۰

۱

پرنده در اوج خداحافظی کرد.

با اوج!

 

۲

سر روی شانه های ریل گذاشت و آرام پرسید:

تا قطار ِ بعدی چند ایستگاه می شود گریه کرد؟

 

۳

زدم به سیم ِ آخر،

برق نداشت!


دسته: شعر, کوته‌نوشت
 برچسب:
می توانید بازتاب های این نوشته را از طریق RSS 2.0 دنبال کنید.
۲ دیدگاه :)
  • parisa Firefox 4.0 Windows XP گفت:

    یه تراژدی عالی بود.مرسی

  • رها Firefox 6.0.1 Windows XP گفت:

    سلام
    شعرتان خیلی به دلم نشست
    واقعا زیبا بود
    لطفا به وبلاگ من نیز سر بزنید ممنون میشم

  • شما بفرمایید!