آقا…

ببخشید آقا!

این طرفا یه نفر که حالش خوب باشه ندیدین؟

یه هدفون مث این تو گوشش بود،

با خودش می‌خوند

سام‌بادی’ز می. +

گم‌ام کردم!


پ.ن: ضمن تشکر از اونایی که پرسیدن چرا نمی نویسی و اونایی که نپرسیدن :) باید بگم راستش می نوشتم اما منتشر نمی کردم. دلیلش هم… نمیدونم، دقیقاً احساس میکنم تبدیل به دن کیشوتی شدم که زیادی درگیر واقعیت‌هاست. تماشای اینسپشن (تلقین؟) لعنتی هم که مزید بر علت شد. تصور کنید یه نفر برای هر کلمه از حرفهاش سه تا سؤال داشته باشه، یکی فلسفی (زبانی)، یکی فانتزی و یکی نوروفیزیولوژیک. توی چنین شرایطی آدم ترجیح میده سکوت کنه.

دسته: پر.آ.کنده
می توانید بازتاب های این نوشته را از طریق RSS 2.0 دنبال کنید.
۲ دیدگاه :)
  • حامد گفت:

    سلام در مورد این افزونه لایک متاسفانه کاری نمیشه کرد
    در اصل بایدبرنامه نویس مشکلش رو رفع کنه که البته یه مقدار هم در کل مشکله
    من هم ترجیح دادم از این افزونه به خاطر همین اشکالش استفاده نکنم.

  • م.ک. گفت:

    فیلم خوبی بود این اینسپشن. عجیب فکر آدم را به هم میریخت….

  • شما بفرمایید!