فرانسوی ها هنگام رفتن می گویند “au revoir”. نعل به نعل اگر بخواهیم ترجمه کنیم می شود «تا دیدار دوباره». اما گور بابای نعل. اینجا آدمها را دم رفتن به خدا می سپارند؛ اینجا آمدن متضاد رفتن نیست؛ اینجا کسی که می رود آمدنش با خداست؛ مترجم های ما فقط «خدانگهدار» می شناسند.

پ.ن: voir: دیدن => revoir: دوباره دیدن

می توانید بازتاب های این نوشته را از طریق RSS 2.0 دنبال کنید.
شما بفرمایید!