۰۵
خرداد
۸۹

به این گودرِ پدسسگ بگویید دو سه تا دکمه ی دیگر برای “لایک” کردن بگذارد. این مسخره ای که فقط نیشش باز می شود کافی نیست.

یک لایکی باشد که اول لبخند بزند بعد یک ساعت بنشیند به زار زدن.

یکی بگذارد که سرش را روی شانه ی نویسنده بگذارد و بی صدا اشک بریزد.

یکی هم …

رویش که کلیک می کنی، فقط خیره و بی صدا نگاهت کند. آنقدر خیره که چون سیاه چاله ای در عمقش غرق شوی. آنقدر ساکت که فراموش کنی چیزی به نام کلمه هم وجود داشته از اول.

فقط یادتان باشد بگویید این لایک آخر را کسی نباید ببیند! می سوزاند. ویران می کند.

دسته: بی‌خوابی
 برچسب: , ,
می توانید بازتاب های این نوشته را از طریق RSS 2.0 دنبال کنید.
یه نفر نظر داده :)
  • شما بفرمایید!